lorong itu bersama sebatang cemara telah lama duduk di situ sebelum aku mengenal erti hidup

tanpa lampu lorong itu masih tahu mengajar makna rindu sejak moyangku melangkah ke situ dengan hanya andang di tangan

lorong itu hangatnya menukar laku hati nan keras beku cair disapa udara pasar lambak tertebarlah satu kepercayaan lalu kita melangkah dengan pesan-pesan usah berpaling

lorong itu kini tinggal sisa tanpa rupa tanpa nama kerana pencakar langit terang bersilang cahayanya Novena nama barunya namun di hatiku tiada kan sirna rumah separuh batu dan kaki lima mi rebus Lek Sapari menyegar rasa di pagi hari

lorong itu dan bukit pusara lama masih teguh bertaut di hati kerana ia jalan jatuh bangun kita meninggalkan takikan anak segala bangsa

YATIMAN YUSOF