Aku ada kawan yang akalnya panjang bicaranya matang aku sayang Aku ada kawan yang kaki temberang tikam belakang aku bimbang Aku ada kawan yang susah dan senang tetap bertandang aku sanjung aku tatang Aku ada kawan yang lidah bercabang persis binatang aku tendang aku palang Aku ada kawan yang janggutnya panjang rajin sembahyang tapi sayang mulut longkang Aku ada kawan yang rambutnya panjang zikirnya kencang tapi sayang dihina orang Aku ada kawan yang nampak garang dada bidang misai melintang takut bayang Aku ada kawan yang dari pagi hingga petang duduk sembang tak ingat pulang Aku ada kawan yang keluar pagi sampai petang terhuyung-hayang mata keranjang Aku ada kawan yang nasibnya malang bujang trang tang tang kering kontang Aku ada kawan yang isterinya seorang mengaku bujang bila di seberang Aku ada kawan yang hidup menumpang isteri seorang anak segudang Aku ada kawan yang jahat kadang-kadang baik jarang-jarang hidung belang-belang Aku ada kawan yang melancong senang-lenang naik kapal terbang hidup penuh hutang Kawan oh kawan kawanku keliling pinggang aneka ragam aneka wayang yang baik kupegang jadi penyuluh jalan pulang yang jelik kubuang jadi sampah jijik untuk dipandang dan jadi najis mual untuk dikenang.

ZAINOL ABI